บทที่ 76 ถึงเมืองหลวงแล้ว

วันที่ทั้งหมดออกเดินทางจากเมืองเจียงซาน คนที่อาลัยอาวรณ์ที่สุดเห็นจะเป็นพานซื่อ นางจับมือของซีเยว่ไว้แน่น

“อาหยาง เจ้าต้องพาอาเยว่กลับมาเยี่ยมแม่บ่อยๆ ด้วยเล่า” เมื่อมีซีเยว่นางอยู่ที่จวนด้วย จวนก็ไม่เคยเงียบเหงาอีกเลย ด้วยนางมักจะนำของแปลกๆ ออกมาเล่นยามที่มีเวลาว่างเสมอ

“ลูกเข้าใจแล้วขอรับท่านแม่” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ